Нормы літаратурнага вымаўлення
Нормы літаратурнага вымаўлення — правілы, па якіх вымаўляюцца гукі і іх спалучэнні ў беларускай мове. Многае ў беларускім пісьме перадаецца так, як вымаўляецца, але не ўсё.
| Норма | Прыклад |
|---|---|
| аканне: ненаціскныя [о], [э] вымаўляюцца і пішуцца як [а] | вада́, рэ́чка — рака́ |
| яканне: у першым пераднаціскным складзе пасля мяккага — [а] (я) | дзявя́ты, бяро́за; але: ле́бедзь |
| звонкія ў канцы слова і перад глухімі аглушаюцца | дрозд [дрост], лёгкі [л’охк’і] |
| глухія перад звонкімі азванчаюцца | барацьба [барадз’ба], просьба [проз’ба] |
| спалучэнне -шся вымаўляецца як [с’с’] | бярэшся [б’арэс’с’а] |
| падоўжаныя зычныя вымаўляюцца доўга | калоссе, ноччу, карэнне |
Набытая мазалямі капейка перацягне лёгкі рубель. За справу бярэшся — не бойся і не хваліся (Прыказкі).
У слове лёгкі вымаўляецца [х], у бярэшся — [с’с’]. Пішам па правілах, а чытаем па нормах вымаўлення.