Лічэбнік як часціна мовы
Лічэбнік — гэта самастойная часціна мовы, якая абазначае лік, колькасць прадметаў або парадак прадметаў пры лічэнні.
Лічэбнікі абазначаюць лікі, калі ўжываюцца без назоўнікаў: Восем плюс тры — адзінаццаць. У спалучэнні з назоўнікамі і займеннікамі лічэбнікі абазначаюць колькасць і парадак прадметаў пры лічэнні: пяць гузікаў, дваццаць першае стагоддзе, нас было трое.
Лічэбнікі, якія абазначаюць колькасць, адказваюць на пытанне колькі?, а якія абазначаюць парадак — на пытанні які? каторы? (якога? якіх?).
1. Восем мінус шэсць — два. 2. Адчыніліся дзверы, і ўвайшлі два хлопцы (К. Чорны). 3. Мяцеліца гуляла трэці дзень (А. Казлоў).
У першым сказе лічэбнікі абазначаюць лік (няма назоўнікаў), у другім два — колькасць хлопцаў (колькі?), у трэцім трэці — парадак дзён (які?).