Лагічны націск
Лагічны націск — асобае ўзмацненне голасу на самым значным слове ці спалучэнні слоў у межах сказа. У падручніку ён абазначаецца знакам ІІ над словам, тут — вылучэннем.
- Дзядзька едзе ў Вільню.
- Дзядзька едзе ў Вільню.
- Дзядзька едзе ў Вільню.
У першым сказе паведамляецца, што едзе дзядзька, а не хто іншы; у другім — што дзядзька едзе, а не ідзе пехатой; у трэцім — што едзе ў Вільню, а не куды-небудзь у іншае месца.
Калі лагічны націск падае на слова, якое стаіць у пачатку або сярэдзіне сказа, то інтанацыя становіцца больш напружанай, а сам лагічны націск — больш моцным.
Уменне выдзяляць голасам найбольш значнае ў сказе — неабходная ўмова выразнага вуснага маўлення.