Супраціўныя злучнікі
Часткі складаназлучанага сказа, паміж якімі існуюць супраціўныя адносіны, аб’ядноўваюцца пры дапамозе супраціўных злучнікаў а, але, ды (у значэнні але), толькі, затое, аднак.
[Мне рукі азяблыя полымя грэла], а [роднае слова сагрэла душу] (С. Грахоўскі). [Звіслі ўніз каласы і пад месяцам спяць], толькі [кроплі расы на вусах іх блішчаць] (А. Бачыла).
У кожным сказе дзве граматычныя асновы: полымя грэла — слова сагрэла; каласы звіслі і спяць — кроплі блішчаць. Часткі звязаны супраціўнымі злучнікамі а і толькі, паміж часткамі стаіць коска.
Супраціўны злучнік стаіць на мяжы частак — у пачатку другой часткі. Схема такога сказа: [ ], а [ ]; [ ], але [ ]; [ ], затое [ ].